عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
660
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
السفيه و السفهاء 1 - أعيى ما يكون الحكيم إذا خاطب سفيها 3194 . 2 - أسفه السّفهاء المتبجّح بفحش الكلام 3199 . 3 - من داخل السّفهاء حقّر 7875 . 4 - من عذل سفيها فقد عرّض للسّبّ نفسه 9170 . 5 - ترك جواب السفّيه أبلغ جوابه 4498 . 6 - لا يعرف السفّيه حقّ الحليم 10736 . 7 - لا يقوّم السفّيه إلّا مرّ الكلام 10817 . 8 - مقارنة السّفهاء تفسد الخلق 97072 . ابله 1 - عاجزترين حالات حكيم وقتى است كه با نادان ( و كم عقل ) سخن گويد . 2 - نادان ترين نادانها و يا كم عقل ترين كم عقلان كسى است كه به سخن فحش شاداب است . 3 - هر كه در ميان كم عقلان داخل شود تحقير شود . ( و مردم او را كوچك به حساب آرند ) . 4 - هر كه ( كم عقل و يا ) نادانى را ملامت كند در حقيقت نفس خود را در معرض سبّ و دشنام در آورده است . 5 - ترك جواب كم عقل رساتر جواب اوست ، چون قابليت جواب را ندارد . 6 - سفيه ( كم عقل و كم حلم و نادان ) حق بردبار را نمى شناسد . 7 - راست نمى گرداند سفيه را مگر تلخى سخن ( يعنى زبان خوش او را راست نگرداند ) . 8 - نزديكى ( و همنشينى ) با سبك عقلان خلق و خوى را فاسد مى نمايد .